پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۶۰

نقش غیری محال خواهد بود

چه محال و خیال خواهد بود

غیر او چون زوال می یابد

نبود چون زوال خواهد بود

او جمیل است و او محب جمال

تا جمیل و جمال خواهد بود

ماه روشن ز آفتاب بود

گرچه بد رو هلال خواهد بود

مالک لم یزل خداوند است

ملک او لایزال خواهد بود

غیر او در خیال اگر آید

آن خیال محال خواهد بود

همه عالم چو نعمت الله است

عالمی بر کمال خواهد بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۶۲خواجه آنجا فقیر خواهد بود
  2. غزل شمارهٔ ۶۶۳جان مجنون فدای لیلی بود
  3. غزل شمارهٔ ۶۶۴آفتاب مه نقابی رو نمود
  4. غزل شمارهٔ ۶۶۵این سعادت بین که ما را رو نمود
  5. غزل شمارهٔ ۶۶۶خوش خیالی به خواب رو بنمود
  6. غزل شمارهٔ ۶۶۷پادشه حکم ما روان بنمود
  7. غزل شمارهٔ ۶۶۸صبحدم آفتاب رو بنمود
  8. غزل شمارهٔ ۶۶۹بیا که مجلس عشق است و طالع مسعود
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.