پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۶۸

ناز با یار غار خوش باشد

آن میان در کنار خوش باشد

نقش رویش خیال می بندم

در نظر آن نگار خوش باشد

عشق او آفتاب تابان است

مهر او بی غبار خوش باشد

نور او را به نور او بنگر

آن نهان آشکار خوش باشد

لیس فی الدار غیره دیار

در چنین دار یار خوش باشد

در همه چون جمال او پیداست

گر یکی ور هزار خوش باشد

بلبل مست و صحبت سید

بابت گلعذار خوش باشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۷۰مدام همدم جام شراب خوش باشد
  2. غزل شمارهٔ ۵۷۱ما عاشق و مستیم کرامات چه باشد
  3. غزل شمارهٔ ۵۷۲کرمش گنج بی کران باشد
  4. غزل شمارهٔ ۵۷۳رند مست از بلا نه اندیشد
  5. غزل شمارهٔ ۵۷۴هر که او را به نور او بیند
  6. غزل شمارهٔ ۵۷۵نقش خیال عالم عارف به خواب بیند
  7. غزل شمارهٔ ۵۷۶دلبر سرمست ما عزمی به دریا می‌کند
  8. غزل شمارهٔ ۵۷۷ما مریدیم و پیر ما مرشد
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.