پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۲۱

معنی اسم اعظم از ما جو

صورت ما ببین و او را جو

سر دریا ز موج می جویش

عین آن موج هم ز دریا جو

قدمی نه در آ در این دریا

ما به دست آر و ماهم از ما جو

لذت دُرد درد اگر جوئی

از دل دردمند شیدا جو

حسن لیلی به چشم مجنون بین

قصهٔ یوسف از زلیخا جو

میل آب حیات اگر داری

ساغر می بگیر و او را جو

هر کجا مجلس خوشی یابی

نعمت الله را در آنجا جو

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۲۳آبرو جوئی بیا از ما بجو
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۲۴ای دل گشایشی ز در عاشقان بجو
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۲۵گنج او در کنج دل ای جان بجو
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۲۶در دل دریا دلی گوهر بجو
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۲۷درد اگر داری دوا از خود بجو
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۲۸بیا گر عشق می ورزی ز ما جانانه ای را جو
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۲۹گر ذوق طلب کنی ز ما جو
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۳۰ذوق سرمستان ز مخموران مجو
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.