پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۱۳

جو چه می خواهی بیا دریا بجو

عاشقی دریا دلی اینجا بجو

یک دمی با ما در این دریا در آ

آبروی ما درین دریا بجو

هر که بینی دست او را بوسه ده

سر به پایش نه از او او را بجو

عشق را جائی معین هست نیست

جای آن بی جای ما هر جا بجو

دست بگشا دامن خود را بگیر

حضرت یکتای بی همتا بجو

نقطه ای در دایره پنهان شده

آشکارا گفتمت پیدا بجو

نعمت الله را به چشم ما ببین

نور او در دیدهٔ بینا بجو

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۱۵تشنهٔ آب حیات از ما بجو
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۱۶خوش در آ در بحر ما ما را بجو
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۱۷خوش درآ در بحر ما ما را بجو
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۱۸بگذر از قطره برو دریا بجو
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۱۹نقد گنج کنج دل از ما بجو
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۲۰در خرابات مغان ما را بجو
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۲۱معنی اسم اعظم از ما جو
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۲۲گوهر دُر یتیم از ما بجو
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.