پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۸۴

بیا در چشم مست ما نظر کن

ببین منظور و ناظر را نظر کن

درین دریای بی پایان قدم نه

به عین ما درین دریا نظر کن

هزاران آینه گر رو نماید

در آن یکتای بی همتا نظر کن

نظر کن ناظر و منظور بنگر

دمی در دیدهٔ بینا نظر کن

همه اشیا به ما او را نماید

نظر کن در همه اشیا نظر کن

به نور روی او او را توان دید

توان دید آنچنان جانا نظر کن

کتاب نعمت الله خوش بخوانش

مسما در همه اسما نظر کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۸۶ای دل ز جهان ، جهان گذر کن
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۸۷در چشم پر آب ما نظر کن
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۸۸ای دل به درخانهٔ جانانه گذر کن
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۸۹خانهٔ دل ز غیر خالی کن
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۹۰بشنو ای یار و اضطراب مکن
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۹۱دور شو ای عقل نادانی مکن
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۹۲در صحبت ما همه صفاین
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۹۳دردمندیم و از دوا ایمن
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.