پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۸۳

دمی در چشم مست ما نظر کن

ببین منظور و ناظر را نظر کن

نگر صورتگری در عین صورت

در این صورت تو آن معنی نظر کن

حباب و موج و قطره جمله آبند

بجو این جمله در دریا نظر کن

نقاب ماه را بگشا و بنگر

به نور آفتاب ما نظر کن

دلی چون آینه روشن به دست آر

در آن دلدار بی همتا نظر کن

خیالش نقش کن بر پردهٔ چشم

به عین دیدهٔ بینا نظر کن

چو عالم می نماید نعمت الله

نظر کن در همه اشیا نظر کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۸۵عالم سر آبی و سرابیست نظر کن
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۸۶ای دل ز جهان ، جهان گذر کن
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۸۷در چشم پر آب ما نظر کن
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۸۸ای دل به درخانهٔ جانانه گذر کن
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۸۹خانهٔ دل ز غیر خالی کن
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۹۰بشنو ای یار و اضطراب مکن
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۹۱دور شو ای عقل نادانی مکن
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۹۲در صحبت ما همه صفاین
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.