پرش به محتوای اصلی
امیر شاهی امیر شاهی

رباعیات

شمارهٔ ۴

بازآ که عظیم دردناکم ز غمت

پیراهن صبر کرده چاکم ز غمت

افتاده میان خون و خاکم ز غمت

القصه بطولها هلاکم ز غمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶ - در سوگ بایسنقردر ماتم تو دهر بسی شیون کرد
  2. شمارهٔ ۷تا از رخ تو سنبل تر می‌خیزد
  3. شمارهٔ ۱۸بر من ز فراق چند بیداد رسد؟
  4. شمارهٔ ۸ما را چه از آن که هر کسی بد بیند؟
  5. شمارهٔ ۹از لاله و سبزه، نقشبندان بهار
  6. شمارهٔ ۱۶ای دل، همه اسباب جهان خواسته گیر
  7. شمارهٔ ۱۰راحت طلبی، به داده دهر بساز
  8. شمارهٔ ۱۱در حلقه عشق ره نیابد هر کس
همه‌ی رباعیات ←

امیر شاهی درباره‌ی امیر شاهی

اَمیرْ شاهیِ سَبزِواری متخلص به «شاهی» با نام و نسب کامل‌تر «آق ملک پسر ملک جمال‌الدین فیروزکوهی سبزواری» (زاده ۷۸۵ هجری قمری در سبزوار - درگذشته به ۸۵۷ قمری) از شاعران دورهٔ تیموری است که در خوشنویسی، نگارگری و موسیقی نیز مهارت داشته است. نسب وی به سربداران آن دیار می‌رسد و از خواهرزادگان خواجه علی مؤید امیر سربداری ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.