پرش به محتوای اصلی
امیر شاهی امیر شاهی

رباعیات

شمارهٔ ۳

شادم که ز من بر دل کس باری نیست

کس را ز من و کار من آزاری نیست

گر نیک شمارند و گرم بد گویند

با نیک و بد هیچکسم کاری نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵دزدی که کلاه از سر شیطان دزدد
  2. شمارهٔ ۶ - در سوگ بایسنقردر ماتم تو دهر بسی شیون کرد
  3. شمارهٔ ۷تا از رخ تو سنبل تر می‌خیزد
  4. شمارهٔ ۱۸بر من ز فراق چند بیداد رسد؟
  5. شمارهٔ ۸ما را چه از آن که هر کسی بد بیند؟
  6. شمارهٔ ۹از لاله و سبزه، نقشبندان بهار
  7. شمارهٔ ۱۶ای دل، همه اسباب جهان خواسته گیر
  8. شمارهٔ ۱۰راحت طلبی، به داده دهر بساز
همه‌ی رباعیات ←

امیر شاهی درباره‌ی امیر شاهی

اَمیرْ شاهیِ سَبزِواری متخلص به «شاهی» با نام و نسب کامل‌تر «آق ملک پسر ملک جمال‌الدین فیروزکوهی سبزواری» (زاده ۷۸۵ هجری قمری در سبزوار - درگذشته به ۸۵۷ قمری) از شاعران دورهٔ تیموری است که در خوشنویسی، نگارگری و موسیقی نیز مهارت داشته است. نسب وی به سربداران آن دیار می‌رسد و از خواهرزادگان خواجه علی مؤید امیر سربداری ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.