سنایی
بخش ۱۰ - اول ما خلق الله تعالی نوری
تو، چه دانی چه دُرِ معنی سُفت
اندر آن دم که «لی مع الله» گفت
زآنکه بودست روز و شب مطلق
ظاهرش با تو باطنش با حق
هر که فرمان او به جا بگذاشت
کله از سر، سرش، ز تن برداشت
چهار یارش که شهسوارانند
از شرف بهترین یارانند
هر چهار، آفتاب چرخ اُمَم
بحر صدق و حیا و عدل و کرم