پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین

بخش ۴۶ - در طبیبان نادان گوید

این نمودیم حدّ این پنجاه

کرد باید کنون سخن کوتاه

حکما جمله حدّ این امراض

این نهادند بر سواد و بیاض

از اطباء عام این ایّام

گر بپرسی از این همه یک نام

به خدا ار شناسد و داند

ور هزارن کتاب برخواند

همه از جهل پر شر و شورند

همه کناس و اکمه و کورند

صدهزاران مریض را هر سال

بکشند از تباهی افعال

همه هستند یار عزرائیل

قاتل ایشان و خلق جمله قتیل

وای آنکس که هست حاجتمند

به چنین قوم کور بی‌در و بند

ای خداوند از این چنین حکما

خلق را کن به فضل خویش رها

که جهان شد ز فعلشان ویران

خلق را زین بدان به جان برهان

ادامه‌ی الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین

  1. بخش ۴۸ - فی صفة الافلاکفلک تاسع است بر ز افلاک
  2. بخش ۴۹ - فی صفة‌السّعد والنّحس من‌الکواکب السبعةدو ازین هفتگانه نحس نهند
  3. بخش ۵۰ - در بیان طبایع چهارگانهجوهر آتش است بعد از هفت
  4. بخش ۵۱ - در صفت بروج دوازده‌گانهحمل و ثور و پیکر جوزا
  5. بخش ۵۲ - در شرف و وبال و صعود و هبوط کواکب گویدشرف آفتاب در حملست
  6. بخش ۵۳ - فی تسویة البیوتاختراعی چنین هرآنکه نهاد
  7. بخش ۵۴ - التمثیل فی احوال المنجّم الجاهل عندالملک العالمبود وقتی منجّمی کانا
  8. بخش ۵۵ - صفة مقادیر ابروج والکواکب السیّارةغافلند این منجّمان از کار
همه‌ی الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.