پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین

بخش ۴۹ - فی صفة‌السّعد والنّحس من‌الکواکب السبعة

دو ازین هفتگانه نحس نهند

در همه وقتها بَد و تبهند

دو ازو در نهاد مسعودند

فاعل خیر و منبع جودند

دو از این معتدل به خیر و به شر

متوسّط به حال یکدیگر

شمس خود کدخدای گردونست

نیرّست از کواکبان چونست

همه زین قبهٔ بلند چو دُرج

درشو و آی این دوازده برج

نظر سعد راه تسدیس است

وآن دگر نحس راه و تسلیس است

ادامه‌ی الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین

  1. بخش ۵۱ - در صفت بروج دوازده‌گانهحمل و ثور و پیکر جوزا
  2. بخش ۵۲ - در شرف و وبال و صعود و هبوط کواکب گویدشرف آفتاب در حملست
  3. بخش ۵۳ - فی تسویة البیوتاختراعی چنین هرآنکه نهاد
  4. بخش ۵۴ - التمثیل فی احوال المنجّم الجاهل عندالملک العالمبود وقتی منجّمی کانا
  5. بخش ۵۵ - صفة مقادیر ابروج والکواکب السیّارةغافلند این منجّمان از کار
  6. بخش ۵۶ - در حق مردم و آدمی گویدپس از آدم هر آنچ ز آدم زاد
همه‌ی الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.