پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

بخش ۳۶ - تمثیل در بیداری

نه بپرسید کاهلی ز علی

چون شنید از زبان دل گسلی

که بگوی ای امیر جان افروز

که شب تیره به بود یا روز

مرتضی گفت بشنو ای سایل

سوی ادبار خود مشو مایل

عاشقان را در این ره جانسوز

تبش راز به که تابش روز

هرکه دارد ره تبش در دل

در نماند پیاده در منزل

در جهانی که عشق گوید راز

نه تو مانی نه نیز عقل تو باز

ادامه‌ی الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

  1. بخش ۳۸ - اندر تجرید گویدهرکه خواهد ولایت تجرید
  2. بخش ۳۹ - فی سلوک طریق الآخرةاینهمه علم جسم مختصر است
  3. بخش ۴۰ - التمثیل لابن الغافل والاب العاقلبه پسر شیخ گوکانی گفت
  4. بخش ۴۱ - حکایتدر مناجات پیر شبلی گفت
  5. بخش ۴۲ - فی‌التوکّلپی منه با نفاق بر درگاه
  6. بخش ۴۳ - فی توکل العجوزحاتم آنگه که کرد عزم حرم
  7. بخش ۴۴ - ایضاً فی‌التوکّلربع مسکون چو از طریق شمار
  8. بخش ۴۵ - التمثّل فی‌الرؤیاء و تعبیره و هو ثمانون رؤیا عجیبةخلق تا در جهانِ اسبابند
همه‌ی الباب الاوّل: در توحید باری تعالی ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.