پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۵

آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

با دشمن من همی زید در یک پوست

گر دشمن بنده را همی دارد دوست

بدبختی بنده‌ست نه بدعهدی اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۷هر چند بلای عشق دشمن کامیست
  2. رباعی شمارهٔ ۷۸در دام تو هر کس که گرفتارترست
  3. رباعی شمارهٔ ۷۹چندان چشمم که در غم هجر گریست
  4. رباعی شمارهٔ ۸۰گویند که راستی چو زر کانیست
  5. رباعی شمارهٔ ۸۱کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست
  6. رباعی شمارهٔ ۸۲اندر عقب دکان قصاب گویست
  7. رباعی شمارهٔ ۸۳زلفین تو تا بوی گل نوروزیست
  8. رباعی شمارهٔ ۸۴عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.