پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۶

با چهرهٔ آن نگار خندان ای گل

بیرون نبری زیره به کرمان ای گل

بیهوده تن خویش مرنجان ای گل

هان چاک مزن بر به گریبان ای گل

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵۸در عشق تو خفته همچو ابروی توام
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵۹از روی عتاب اگر چه گویی سردم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۰بسیار ز عاشقیت غمها خوردم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۱بر دل ز غم فراق داغی دارم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۲هر بار ز دیده از تو در تیمارم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۳هر روز به درد از تو نویدی دارم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۴نامت پس ازین یارا به اسم دارم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۵در خوابگه از دل شب آتش بیزم
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.