پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۲

ناید به کف آن زلف سمن مال به مال

نی رقص کند بر آن رخان خال به خال

ای چون گل نو که بینمت سال به سال

گردنده چو روزگاری از حال به حال

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵۴ای عهد تو عهد دوستان سر پل
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵۵از گفتهٔ بد گوی تو چون هر عاقل
  3. رباعی شمارهٔ ۲۵۶با چهرهٔ آن نگار خندان ای گل
  4. رباعی شمارهٔ ۲۵۷ای عمر عزیز داده بر باد ز جهل
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵۸در عشق تو خفته همچو ابروی توام
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵۹از روی عتاب اگر چه گویی سردم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۰بسیار ز عاشقیت غمها خوردم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۱بر دل ز غم فراق داغی دارم
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.