پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴۴

گویند که کرده‌ای دلت بردهٔ عشق

وین رنج تو هست از دل آوردهٔ عشق

گر بر دارم ز پیش دل پردهٔ عشق

بینند دلی به نازپروردهٔ عشق

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴۶چشمی دارم ز اشک پیمانهٔ عشق
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴۷خورشید سما بسوزد از سایهٔ عشق
  3. رباعی شمارهٔ ۲۴۸آن روز که شیر خوردم از دایهٔ عشق
  4. رباعی شمارهٔ ۲۴۹کردی تو پریر آب وصل از رخ پاک
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵۰ای آصف این زمانه از خاطر پاک
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵۱زین پیش به شبهای سیاه شبه‌ناک
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵۲ناید به کف آن زلف سمن مال به مال
  8. رباعی شمارهٔ ۲۵۳هر چند شدم ز عشق تو خوار و خجل
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.