رباعی شمارهٔ ۱۷۰

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۷۲هر بوده که او ز اصل نابود بود
2. رباعی شمارهٔ ۱۷۳دل بندهٔ عاشقی تن آزاد چه سود
3. رباعی شمارهٔ ۱۷۴زن، زن ز وفا شود ز زیور نشود
4. رباعی شمارهٔ ۱۷۵ترسم که دل از وصل تو خرم نشود
5. رباعی شمارهٔ ۱۷۶یک روز دلت به مهر ما نگراید
6. رباعی شمارهٔ ۱۷۷آنی که فدای تو روان می‌باید
7. رباعی شمارهٔ ۱۷۸گاهی فلکم گریستن فرماید
8. رباعی شمارهٔ ۱۷۹روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید