پرش به محتوای اصلی
سلمان ساوجی سلمان ساوجی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷

در رشته دندان تو ای غیرت مه

دردی اگر از دود دلی گشت سیه

از جوهر حسن تو نشد هیچ تبه

آراسته شد رشته درت به شبه

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹ای سکه‌ای از خاک درت بر هر وجه
  2. رباعی شمارهٔ ۲۰چون حال دل من ز غمت گشت تباه
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱با منعم خود برون منه پای ز راه
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲ای بس که شکست و باز بستم توبه
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳ای دوست کجائی و کجائی که نئی؟
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴چون چشم سیه بناز می‌گردانی
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵در معده خالی ندهد مل ذوقی
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶سوسن ز صبا یافت خط آزادی
همه‌ی رباعیات ←

سلمان ساوجی درباره‌ی سلمان ساوجی

خواجه جمال الدین سلمان ابن خواجه علاءالدین محمد مشهور به سلمان ساوجی در دههٔ اول قرن هشتم هجری در ساوه متولد شد. وی ابتدا در خدمت خواجه غیاث الدین محمد و سلطان ابوسعید بهادر خان بوده و پس ازبر هم خوردن اساس سلطنت ایلخانان واقعی به خدمت امرای جلایر پیوست. دلشاد خاتون همسر شیخ حسن بزرگ نسبت به سلمان کمال توجه و محبت را د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.