پرش به محتوای اصلی
سلمان ساوجی سلمان ساوجی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵

در معده خالی ندهد مل ذوقی

بی ساغر می‌ندارد از گل ذوقی

بی برگ و نوای عیش حاصل نشود

از برگ گل و نوای بلبل ذوقی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷تا اسب مراد شه صفت می‌تازی
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸دی دیده به دل گفت که چرا پر خونی؟
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹ای دیده پی بلای دل می‌پوئی
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰می‌گفت عماد کاشی از نادانی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱زنجیر سر زلف چو می‌جنبانی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲گر زانکه بدین شاهدی و شیرینی
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳ای دیده اگر هزار سیل انگیزی
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴ای ابر بهار خانه پرورده تست
همه‌ی رباعیات ←

سلمان ساوجی درباره‌ی سلمان ساوجی

خواجه جمال الدین سلمان ابن خواجه علاءالدین محمد مشهور به سلمان ساوجی در دههٔ اول قرن هشتم هجری در ساوه متولد شد. وی ابتدا در خدمت خواجه غیاث الدین محمد و سلطان ابوسعید بهادر خان بوده و پس ازبر هم خوردن اساس سلطنت ایلخانان واقعی به خدمت امرای جلایر پیوست. دلشاد خاتون همسر شیخ حسن بزرگ نسبت به سلمان کمال توجه و محبت را د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.