پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

مثنویات

شمارهٔ ۲۵ - کیفیت صلحیهٔ اصفهان

گوش فرا دار که سازم بیان

کیفیت صلحیهٔ اصفهان

بودم از این اسم بسی در شگفت

کش به چه منظور توانم گرفت

مصلح این عالم اضداد کیست

معنی این اسم بلا رسم چیست

دهر پر از شرک و نفاق و جفاست

صلحیه یعنی چه و صلح از کجاست

صلحیه بیرون بود از چار طبع

نیست در این جامعهٔ مار طبع

صلحیه چندان نبود دست رس

صلحیه در محضر حق است و بس

الغرض این سر شودم تا پدید

کار به صلحیهٔ شهرم کشید

در پی جزئی‌طلبی عرض حال

دادم و عاید نشدم جز ملال

بس به ره صلحیه پویان شدم

جان تو از کرده پشیمان شدم

بعد ثبوت و سند معتبر

از طلب خویش به بستم نظر

شد ضرر فرع چو از اصل بیش

صلح نمودم به طرف حق خویش

رو ز در صلحیه بر تافتم

معنی صلحیه همین یافتم

کانکه بدین‌جا سر وکارش فتاد

حق و طلب بایدش از دست داد

هرچه طلبکار بود آن طلب

صلح کند تا برهد از تعب

زین سببش صلحیه کردند نام

جان عمو قصه ما شد تمام

گر که یجوز است و گر لایجور

بر نخورد بنده صغیرم هنوز

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۲۷ - شلتاق پلتاقصیحگهی پر فن حیلت‌گری
  2. شمارهٔ ۲۸ - قدک و صباغداد به صباغ کسی یک قدک
  3. شمارهٔ ۲۹ - پند لقمانحضرت لقمان که بنوع بشر
  4. شمارهٔ ۳۰ - حکمت افلاطوندید فلاطون مرضی در مزاج
  5. شمارهٔ ۳۱ - در مذمت نوشابهبود یکی خانه چو باغ جنان
  6. شمارهٔ ۳۲ - سؤال موسیموسی عمران به مناجات حق
  7. شمارهٔ ۳۳ - کلام عیسیعیسی مریم چو علم بر فراخت
  8. شمارهٔ ۳۴ - مرام احمداحمد خاتم شه اقلیم جود
همه‌ی مثنویات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.