شمارهٔ ۴۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۴۶جامی است جهان به دست یک ساقی نیست
2. شمارهٔ ۴۷صد حیف که عمرم به خسارت بگذشت
3. شمارهٔ ۴۸خود آمده زنده مرده می باید رفت
4. شمارهٔ ۴۹بر دایرهٔ جهان چو پرگار مپیچ
5. شمارهٔ ۵۰هر چد که یار، یار دیگر دارد
6. شمارهٔ ۵۱خوش آن که مقام بر در دل ها کرد
7. شمارهٔ ۵۲گویند به طالب که سفر باید کرد
8. شمارهٔ ۵۳هر صبح ز گریه رخ ترم باید کرد