فهرست اشعار
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۱ نمی‌خلد به دلی نالهٔ شکایت من
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۲ از رُخ‌اَت، آیینه را، خوش‌دولتی، رو داده است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۳ بهشت بر مژه تصویر می‌کند مهتاب
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۴ فروغ صحبت روشندلان غنیمت دان
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۵ ایمنی جستم ز ویرانی، ندانستم که چرخ
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۶ شاه و گدا، به دیده‌ی دریادِلان، یکی است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۷ از چشم نیم‌مست تو با یک جهان شراب
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۸ من در حجاب عشقم و او در نقاب شرم
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۹ به احتیاط ز دست خضر پیاله بگیر
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۰ مجوی در سفر بیخودی مقام از من
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۱ بُوَد زِ وضعِ جهان، های‌هایِ گریه‌ی من
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۲ من آن شکسته بنایم درین خراب آباد
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۳ اهلِ همّت را، مکرّر دردِسَر دادن، خطاست
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۴ آبرو در پیش ساغر ریختن دون‌همتی است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۵ معیارِ دوستانِ دَغَل، روزِ حاجت است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۶ خاکیان پاک طینت، دانهٔ یک سبحه‌اند
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۷ واسوختگی شیوهٔ ما نیست، و گرنه
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۸ خودنمایی نیست کار خاکساران، ور نه من
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۹ بس که گشتم مضطرب از لطف بی‌اندازه‌اش
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۰ صد عُقده، زهدِ خُشک، به کارم فِکَنده بود
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۱ دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویخت
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۲ گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۳ همین نه خانهٔ ما در گذار سیلاب است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۴ در عالم فانی که بقا پا به رکاب است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۵ دارد خط پاکی به کف از ساده‌دلیها
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۶ چون کوه، بزرگانِ جهان، آن‌چه به سائل
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۷ اگر چه موی سفیدست صبح آگاهی
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۸ از مردمِ دنیا، طمعِ هوش، مَدارید
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۹ در دست دیگران بود آزاد کردنم
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۰ چَشم، از برای روی عزیزان، بُوَد به کار
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۱ از بهارِ نوجوانی، آن‌چه برجا مانده است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۲ ذوق نظارهٔ گل در نگه پنهان است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۳ دخل جهان سفله نگردد به خرج کم
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۴ خار خاری به دل از عمر سبکرو مانده است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۵ شب که صحبت به حدیث سر زلف تو گذشت
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۶ کرد تسلیم به من مسند بیتابی را
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۷ برسان زود به من کشتی می را ساقی
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۸ رَفتن از عالَمِ پُرشور، بِه از آمدن است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۹ کدام راه زد این مطرب سبک مضراب ؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۰ در چَشمِ پاک‌بازان، آن دل‌نَواز، پیداست
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۱ غیر از خدا که هرگز، در فکر او نبودی
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۲ عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداست
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۳ مرا که خرمن گل در کنار می‌باید
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۴ دل آزاده درین باغ اقامت نکند
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۵ به خموشی نشود راز محبت مستور
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۶ بی طراوت نشود سرو جوانی که تراست
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۷ حرف حق گرچه بلندست زمن چون منصور
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۸ هرکه افتاد، زِ افتادگی، ایمن گردد
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۹ بحر، روشنگرِ آیینهٔ سیلاب بود
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۰ بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۱ اظهارِ عشق را، به زبان، احتیاج نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۲ استاده‌اند بر سر پا شعله‌ها تمام
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۳ نیست، بازآمدن از فکروخیالِ تو، مَرا
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۴ پیشی قافلهٔ ما به سبکباری نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۵ زِ خُم، طلوعِ سُهِیلِ شراب، نزدیک است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۶ به هر چه دست زنی، می‌توان خمار شکست
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۷ نالهٔ سوخته جانان به اثر نزدیک است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۸ کار آتش کند آبی که به تلخی بخشند
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۹ در پایهٔ خود، هیچ کسی خرد نباشد
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۰ بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است
متن اشعار به نقل از گنجور.