پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

تک‌بیتهای برگزیده

تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۱

بُوَد زِ وضعِ جهان، های‌هایِ گریه‌ی من

زِ سَنگ‌لاخ، فغان ساز می‌کند، سِیل‌آب

ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده

  1. تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۳اهلِ همّت را، مکرّر دردِسَر دادن، خطاست
  2. تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۴آبرو در پیش ساغر ریختن دون‌همتی است
  3. تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۵معیارِ دوستانِ دَغَل، روزِ حاجت است
  4. تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۶خاکیان پاک طینت، دانهٔ یک سبحه‌اند
  5. تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۷واسوختگی شیوهٔ ما نیست، و گرنه
  6. تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۸خودنمایی نیست کار خاکساران، ور نه من
  7. تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۹بس که گشتم مضطرب از لطف بی‌اندازه‌اش
  8. تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۰صد عُقده، زهدِ خُشک، به کارم فِکَنده بود
همه‌ی تک‌بیتهای برگزیده ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.