صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۵
شود بار دلم آن را که از دل بار بردارم
نهد پا بر سرم از راه هر کس خار بردارم
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۷که می‌گوید پری در دیدهٔ مردم نمی‌آید؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۸شراب کهنه در پیری مرا دارد جوان دایم
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۹نمی‌باید سلاحی تیزدستان شجاعت را
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۰تماشای بهشت از خلوتم بیرون نمی‌آرد
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۱ز اکسیر قناعت می‌شمارم نعمت الوان
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۲امیدم به بی دست و پایی است، ورنه
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۳سپندست کز جا جهد، جا نماید
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۴گویند به هم، مردم عالم گلهٔ خویش
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.