پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۵۳

سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا

نمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا

مرا به ریزش ابر بهار حاجت نیست

رگ بریده تاکی بس است کشت مرا

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۵۵نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مرا
  2. شمارهٔ ۵۶سلاح جوهر ذاتی است شیرمردان را
  3. شمارهٔ ۵۷ز جلوه تو حیاتی است خاکساران را
  4. شمارهٔ ۵۸بهار مایه غفلت بود گرانان را
  5. شمارهٔ ۵۹به دست شانه مده زلف عنبرین بو را
  6. شمارهٔ ۶۰چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟
  7. شمارهٔ ۶۱چو آفتاب بکش جام صبحگاهی را
  8. شمارهٔ ۶۲گذشت عمر و نگردید پخته طینت ما
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.