پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۶۲

گذشت عمر و نگردید پخته طینت ما

به آفتاب قیامت فتاد نوبت ما

صدای آب روان خواب را گران سازد

ز خوش عنانی عمرست خواب غفلت ما

مقام نشو و نما نیست این نشیمن پست

مگر به ریشه کند زور، نخل همت ما

کباب پرتو منت نمی توان گردید

بس است دیده بیدار، شمع خلوت ما

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۶۴کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟
  2. شمارهٔ ۶۵(از رحم بر زمین نزد آسمان مرا
  3. شمارهٔ ۶۶کو عشق تا به هم شکند هستی مرا؟
  4. شمارهٔ ۶۷عیدست مرگ دست به هستی فشانده را
  5. شمارهٔ ۶۸مجنون کند فریب نگاهت غزاله را
  6. شمارهٔ ۶۹غم روزی نخورد هر که دلش آزاده است
  7. شمارهٔ ۷۰آن که صد شیوه به آن چشم سخنگو داده است
  8. شمارهٔ ۷۱لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده است
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.