پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۶۵

(از رحم بر زمین نزد آسمان مرا

دارد بپا برای نشان این کمان مرا)

(چون سرو و بید سایه من دام عشرت است

هر چند میوه نیست درین بوستان مرا)

(از وصل گل مرا چه تمتع، که شرم عشق

دارد چو بیضه در بغل آشیان مرا)

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۶۷عیدست مرگ دست به هستی فشانده را
  2. شمارهٔ ۶۸مجنون کند فریب نگاهت غزاله را
  3. شمارهٔ ۶۹غم روزی نخورد هر که دلش آزاده است
  4. شمارهٔ ۷۰آن که صد شیوه به آن چشم سخنگو داده است
  5. شمارهٔ ۷۱لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده است
  6. شمارهٔ ۷۲سبزه خط تو راه دل آگاه زده است
  7. شمارهٔ ۷۳داغ مشکینم که ناف لاله ها را سوخته است
  8. شمارهٔ ۷۴در غلط می افکند هر دم سپند بزم را
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.