پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۸

سجده گاه بوسه من نقش پای او بس است

دست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است

از لب شیرین چه می خواهند خون کوهکن؟

زخم دندان تأسف خونبهای او بس است

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۵۰خاکساری مشرب و افتادگی دین من است
  2. شمارهٔ ۵۱چه حاجت است به می لعل سیر رنگ ترا؟
  3. شمارهٔ ۵۲خوش آن شبی که کنم مست دیده بانش را
  4. شمارهٔ ۵۳سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا
  5. شمارهٔ ۵۴ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرا
  6. شمارهٔ ۵۵نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مرا
  7. شمارهٔ ۵۶سلاح جوهر ذاتی است شیرمردان را
  8. شمارهٔ ۵۷ز جلوه تو حیاتی است خاکساران را
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.