پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۳۳

هر که شبها ز سر زانوی خود بالین کرد

غنچه سان جیب و بغل پرسخن رنگین کرد

زهر چشمش چه عجب گر به تبسم کم شد؟

به نمک تلخی بادام توان شیرین کرد

آه ازین عشق ستم پیشه که با چندین سعی

دهن تیشه فرهاد به خون شیرین کرد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۳۵مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود
  2. شمارهٔ ۳۳۶نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود
  3. شمارهٔ ۳۳۷مصر روشن ز جمال مه کنعان نشود
  4. شمارهٔ ۳۳۸رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادن
  5. شمارهٔ ۳۳۹سخنی کز دهن تنگ تو برمی‌آید
  6. شمارهٔ ۳۴۰خون به جوشم ز خط غالیه‌گون می‌آید
  7. شمارهٔ ۳۴۱مگر از ناله بلبل دل ما بگشاید
  8. شمارهٔ ۳۴۲گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.