پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۵۳

شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بود

راحتی گر هست در خواب فراموشی بود

لب چو کردی آشنای می، لب پیمانه باش

در سر مستی سخن داروی بیهوشی بود

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۵۵بی تو گر ساغر زنم خون در رگم نشتر شود
  2. شمارهٔ ۲۵۶دل سیاه ارباب غیرت را ز منت می‌شود
  3. شمارهٔ ۲۵۷گنج در ویرانه من مار ارقم می‌شود
  4. شمارهٔ ۲۵۸کی دلِ دیوانهٔ من رام آهو می‌شود؟
  5. شمارهٔ ۲۵۹عافیت می خواهم از گردون، ملالم می دهد
  6. شمارهٔ ۲۶۰عشوه ها از طالع ناساز می باید کشید
  7. شمارهٔ ۲۶۱آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشید
  8. شمارهٔ ۲۶۲خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.