پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۳۲

بی فسادی نیست گر رو در صلاح آرند خلق

بهر خواب روز، شب را زنده می دارند خلق

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۳۴نیست از گرد مذلت متواضع را باک
  2. شمارهٔ ۴۳۵برات رزق ترا از زراعت ایزد پاک
  3. شمارهٔ ۴۳۶می کند عیب نمایان را هنرپرور کمال
  4. شمارهٔ ۴۳۷روزگاری شد دل افسرده دارم در بغل
  5. شمارهٔ ۴۳۸هر که را از سایلان ناشاد می سازد بخیل
  6. شمارهٔ ۴۳۹هر که از لاغری انگشت نما شد چو هلال
  7. شمارهٔ ۴۴۰تن گران و جان نزار و دل کباب است از طعام
  8. شمارهٔ ۴۴۱لازم یکدیگر افتاده است ناکامی و کام
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.