پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۳۷

روزگاری شد دل افسرده دارم در بغل

جای دل چون لاله خون مرده دارم در بغل

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۳۹هر که از لاغری انگشت نما شد چو هلال
  2. شمارهٔ ۴۴۰تن گران و جان نزار و دل کباب است از طعام
  3. شمارهٔ ۴۴۱لازم یکدیگر افتاده است ناکامی و کام
  4. شمارهٔ ۴۴۲حرص کرد از دعوی فقر و فنا شرمنده ام
  5. شمارهٔ ۴۴۳می چکد چون شمع آتش از زبان خامه ام
  6. شمارهٔ ۴۴۴اشک خونین بس که زد جوش از دل دیوانه‌ام
  7. شمارهٔ ۴۴۵ناز آن لبها ز خط از قدردانی می کشم
  8. شمارهٔ ۴۴۶گرچه در راه سخن کرده است از سر پا قلم
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.