پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۷

بحر نتواند غبار غم ز دل شستن مرا

چون گهر گرد یتیمی گشته جزو تن مرا

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۹خط مشکین خواست عذر آن عذار ساده را
  2. شمارهٔ ۴۰نیست سوی حق به جز تسلیم راهی بنده را
  3. شمارهٔ ۴۱نیست پروای علایق طبع وحشت‌دیده را
  4. شمارهٔ ۴۲عشق می پاشد ز یکدیگر دل غم پیشه را
  5. شمارهٔ ۴۳حسن عالمسوز دارد بی قرار اندیشه را
  6. شمارهٔ ۴۴زلف طرار تو می بندد زبان شانه را
  7. شمارهٔ ۴۵بی سرانجامی صفا بخشد دل دیوانه را
  8. شمارهٔ ۴۶نیل چشم زخم باشد زنگ کلفت سینه را
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.