پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۰۶

در وجود ما شراب تلخ باطل می شود

از زمین شور ما افسوس حاصل می شود

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۰۸آسمان افتادگان را غمگساری می شود
  2. شمارهٔ ۲۰۹خون می را از عروق تاک می باید کشید
  3. شمارهٔ ۲۱۰ساغر می را به دست می پرست ما دهید
  4. شمارهٔ ۲۱۱کجا چشم بد از دود سپندم در گزند افتد؟
  5. شمارهٔ ۲۱۲به جز دندان کز آب زندگی چون آسیا گردد
  6. شمارهٔ ۲۱۳به عادت هر کجا زهری است شیرین چون شکر گردد
  7. شمارهٔ ۲۱۴چنین از می گر آن سیب زنخدان لاله گون گردد
  8. شمارهٔ ۲۱۵طریق کفر و دین در شاهراه دل یکی گردد
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.