پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۲۰۸

آسمان افتادگان را غمگساری می شود

گردش پرگار مرکز را حصاری می شود

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۲۱۰ساغر می را به دست می پرست ما دهید
  2. شمارهٔ ۲۱۱کجا چشم بد از دود سپندم در گزند افتد؟
  3. شمارهٔ ۲۱۲به جز دندان کز آب زندگی چون آسیا گردد
  4. شمارهٔ ۲۱۳به عادت هر کجا زهری است شیرین چون شکر گردد
  5. شمارهٔ ۲۱۴چنین از می گر آن سیب زنخدان لاله گون گردد
  6. شمارهٔ ۲۱۵طریق کفر و دین در شاهراه دل یکی گردد
  7. شمارهٔ ۲۱۶ز پرگویی دهان هرزه گویان باز می گردد
  8. شمارهٔ ۲۱۷دلی دارم که از یاد طرب غمناک می گردد
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.