شمارهٔ ۱۹۴

ادامه‌ی مطالع

1. شمارهٔ ۱۹۶تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود
2. شمارهٔ ۱۹۷دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود
3. شمارهٔ ۱۹۸در بساط آسمان خشک، همت کم بود
4. شمارهٔ ۱۹۹حاصل جمعیت عالم پریشانی بود
5. شمارهٔ ۲۰۰بخت با ما بر خلاف راه مقصد می رود
6. شمارهٔ ۲۰۱دیده هر کس که از اشک ندامت تر شود
7. شمارهٔ ۲۰۲هر که گرداند ز دنیا روی، از مردان شود
8. شمارهٔ ۲۰۳فیض روشن گوهران از ارتحال افزون شود