پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۹۶

تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود

بستر و بالین ماهی آب دریا بس بود

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۹۸در بساط آسمان خشک، همت کم بود
  2. شمارهٔ ۱۹۹حاصل جمعیت عالم پریشانی بود
  3. شمارهٔ ۲۰۰بخت با ما بر خلاف راه مقصد می رود
  4. شمارهٔ ۲۰۱دیده هر کس که از اشک ندامت تر شود
  5. شمارهٔ ۲۰۲هر که گرداند ز دنیا روی، از مردان شود
  6. شمارهٔ ۲۰۳فیض روشن گوهران از ارتحال افزون شود
  7. شمارهٔ ۲۰۴از شراب لاله گون همت دوبالا می شود
  8. شمارهٔ ۲۰۵حسن خط از حلقه گشتن ها زیادت می شود
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.