پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۷۶

شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من است

همچو اختر در دل شب، روز بازار من است

مصر انصاف از زلیخاهمتان خالی شده است

ورنه چندین ماه کنعانی به بازار من است

گرچه در کار کسی هرگز گره نفکنده ام

سبحه صد دانه غم رشته کار من است

موج طوفان بلا چون دست بر ترکش زند

تیر روی ترکشش مژگان خونبار من است

صائب از بس همت من سربلند افتاده است

لاله خورشید ننگ طرف دستار من است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰۷۸هر چه دارد در خم سربسته گردون از من است
  2. غزل شمارهٔ ۱۰۷۹نوبهار آیینه طبع سخنساز من است
  3. غزل شمارهٔ ۱۰۸۰کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من است
  4. غزل شمارهٔ ۱۰۸۱آبروی حسن از مژگان نمناک من است
  5. غزل شمارهٔ ۱۰۸۲کعبه عشقم، بلا ریگ بیابان من است
  6. غزل شمارهٔ ۱۰۸۳خاکساری تا دلیل جان آگاه من است
  7. غزل شمارهٔ ۱۰۸۴عالم مکار با ارباب عقبی دشمن است
  8. غزل شمارهٔ ۱۰۸۵با حجاب جسم خاکی جان روشن دشمن است
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.