پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

قطعات

شمارهٔ ۲۲

خداوندا زدوران زمانه

دلم از غصه چون دیگ است در جوش

همی سوزد جهان هر ساعتم دل

همی مالد فلک هر لحظه ام گوش

دراین فکرت چگونه خوش بود دل

براین حیرت چگونه می شود نوش

به نکبت طبع من چون غم تبه کار

ز محنت روز من چون شب سیه پوش

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۴نه وعده و نه پیام و نه نامه و نه رسول
  2. شمارهٔ ۲۵حسامش را لقب داده ست نصرت
  3. شمارهٔ ۲۶چو تو هرگز نبوده ست و نباشد
  4. شمارهٔ ۲۷تیرت به گاه زخم چوپوید به سوی خصم
  5. شمارهٔ ۲۸اگر به شعر روا باشدی نبوت شعر
  6. شمارهٔ ۲۹باد سحر که سوی من آرد پیام او
  7. شمارهٔ ۳۰تا بشنیدم که ناتوانی
  8. شمارهٔ ۳۱پیری ز وجود من برون برد
همه‌ی قطعات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.