پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

قطعات

شمارهٔ ۲۹

باد سحر که سوی من آرد پیام او

اول غلام بادم و دوم غلام او

شادم ز دل که بسته زلف دوتای اوست

دل بنده دو سلسله مشک فام او

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۱پیری ز وجود من برون برد
  2. شمارهٔ ۳۲مرا هوای سحرگه پیام آورد
  3. شمارهٔ ۳۳چهره کآن ماه جبین می سازد
  4. شمارهٔ ۳۴بی دوست مانده ام چو تو را دوست خوانده ام
  5. شمارهٔ ۳۵ای روی تو چو خلد و لبانت چو سلسبیل
  6. شمارهٔ ۳۶ای زلف تو چون وعده وصلت به درازی
  7. شمارهٔ ۳۷ای طره های خوبان از نافه تو بویی
همه‌ی قطعات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.