پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

قطعات

شمارهٔ ۲۸

اگر به شعر روا باشدی نبوت شعر

چه مایه شاعر فحل آمدی زامت من

حریم حرمت تو گر حرم شده ست چراست

از این حرم همه حرمان نصیب حرمت من

مرا ولی نعم جز کل جواد تو نیست

زدولت کرم و جود توست نعمت من

نغوذ بالله اگر من به جای نعمت تو

همان کنم که تو کردی به جای خدمت من

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۰تا بشنیدم که ناتوانی
  2. شمارهٔ ۳۱پیری ز وجود من برون برد
  3. شمارهٔ ۳۲مرا هوای سحرگه پیام آورد
  4. شمارهٔ ۳۳چهره کآن ماه جبین می سازد
  5. شمارهٔ ۳۴بی دوست مانده ام چو تو را دوست خوانده ام
  6. شمارهٔ ۳۵ای روی تو چو خلد و لبانت چو سلسبیل
  7. شمارهٔ ۳۶ای زلف تو چون وعده وصلت به درازی
  8. شمارهٔ ۳۷ای طره های خوبان از نافه تو بویی
همه‌ی قطعات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.