فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ نوبهار بدیع بی همتا
- شمارهٔ ۲ همی تا بقا ممکن است آسمان را
- شمارهٔ ۳ سه تحفه داد فراق دو زلف دوست مرا
- شمارهٔ ۴ لب تو طعنه زند گوهر بدخشان را
- شمارهٔ ۵ رخ تو شحنه خوبی شده ست و زلف نقیب
- شمارهٔ ۶ نماز شام چو کرد آن لطیف کودک خوب
- شمارهٔ ۷ لبت به رنگ شراب است و میل من به شراب
- شمارهٔ ۸ چو بر جان من شد هوای تو غالب
- شمارهٔ ۹ مال و جمال و بی غمی و صحت و شباب
- شمارهٔ ۱۰ سرو سیمینی و بار سرو سیمین آفتاب
- شمارهٔ ۱۱ چند بارم بر فراق دلبران از دیده آب
- شمارهٔ ۱۲ شب آدینه و من مست و خراب
- شمارهٔ ۱۳ ای خجل با روی و زلفت روز و شب
- شمارهٔ ۱۴ آسمانی است فروزنده به رایی صایب
- شمارهٔ ۱۵ جور از این برکشیده ایوانست
- شمارهٔ ۱۶ دولت سلطان ما فرمان یزدان آمده ست
- شمارهٔ ۱۷ تویی که مهر تو در مهرگان بهار من است
- شمارهٔ ۱۸ خوشا وقتا که وقت نوبهار است
- شمارهٔ ۱۹ شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است
- شمارهٔ ۲۰ تا دلم در دست آن سیمین بر سنگین دل است
- شمارهٔ ۲۱ طرف چمن که خلعت فصل بهار یافت
- شمارهٔ ۲۲ روی تو به حسن حور عین است
- شمارهٔ ۲۳ هرگز ندید چشم جهان روی مکرمات
- شمارهٔ ۲۴ رخ تو روز منیر است و زلف تو شب داج
- شمارهٔ ۲۵ آزر و مانی که صورتهای دلبر کرده اند
- شمارهٔ ۲۶ خوبی به روی خوب تو اقرار میکند
- شمارهٔ ۲۷ گر ز جفا دوست پشیمان شود
- شمارهٔ ۲۸ این پری رویان که با زلف پریشان آمدند
- شمارهٔ ۲۹ سبزه ها چون نقش دیبا دلبر و زیبا شدند
- شمارهٔ ۳۰ چه لعبتی است که او سر بریده خوب آید
- شمارهٔ ۳۱ زلف تو از مشک و مشک پر گره و بند
- شمارهٔ ۳۲ اگر چه عشق بتان سر به سر بلا باشد
- شمارهٔ ۳۳ چنین یاری که من دارم به حُسنش یار کی باشد
- شمارهٔ ۳۴ آمد آن فصل که در وی همه جز مل نخورند
- شمارهٔ ۳۵ آنکه رویت را به حسن روی شیرین آفرید
- شمارهٔ ۳۶ صورتگران چه حیله و تدبیر کرده اند
- شمارهٔ ۳۷ سرو سیمینی و سیمین سرو را یاقوت بار
- شمارهٔ ۳۸ بر روی آفتاب تو آن زلف تابدار
- شمارهٔ ۳۹ اگر ندیده ای از مشک پیش لاله سپر
- شمارهٔ ۴۰ بت سرو قدی و سرو سمن بر
- شمارهٔ ۴۱ چه حلقه هاست بدان زلف تابدار اندر
- شمارهٔ ۴۲ زنایبان رخ و چشم و زلفت ای دلبر
- شمارهٔ ۴۳ ای رخ و زلفین تو در فتنه دام روزگار
- شمارهٔ ۴۴ خمار داد سرم را به چشم نیم خمار
- شمارهٔ ۴۵ زهی در غمزه چون هاروت ساحر
- شمارهٔ ۴۶ چو کهربا شد برگ و چو لعل گشت عصیر
- شمارهٔ ۴۷ امارت گرفت افتخاری دگر
- شمارهٔ ۴۸ روزه رفت و رسید عید فراز
- شمارهٔ ۴۹ بسته است رنگ روی مرا بر میان خویش
- شمارهٔ ۵۰ دیدم کنار خویش تهی از نگار خویش
- شمارهٔ ۵۱ چو دیده دید بر آن روی آبدار آتش
- شمارهٔ ۵۲ ستم کردست بر جانم سر زلف ستمکارش
- شمارهٔ ۵۳ رویت از روم نشان دارد و زلفت زحبش
- شمارهٔ ۵۴ شکر بارد همی از ناردانش
- شمارهٔ ۵۵ در شد چمن باغ به دیبای ملمع
- شمارهٔ ۵۶ ای اوج چرخ قصر معالیت را شرف
- شمارهٔ ۵۷ دلم را دیده عاشق کرد عاشق
- شمارهٔ ۵۸ در این برف و سرما چه چیز است لایق
- شمارهٔ ۵۹ گر نبودی ماه را بر آسمان هر مه محاق
- شمارهٔ ۶۰ گهی حریف خلافی گهی رفیق وفاق
متن اشعار به نقل از گنجور.