سعدی
شمارهٔ ۶۲
صاحبدل نیک سیرت علامه
گو کفش دریده باش و خلقان جامه
سعدی
ادامه‌ی مفردات
- شمارهٔ ۶۴ز خیرت خیر پیش آید، بکن چندانکه بتوانی
- شمارهٔ ۶۵اگر بریان کند بهرام، گوری
- شمارهٔ ۶۶نداند آنکه درآورد دوستان از پای
- شمارهٔ ۶۷این باد و بروت و نخوت اندر بینی
- شمارهٔ ۶۸آن گوی که طاقت جوابش داری
- شمارهٔ ۶۹مردی نه به قوتست و شمشیرزنی
- شمارهٔ ۷۰به پارسایی و رندی و فسق و مستوری
- شمارهٔ ۷۱چو نفس آرام می‌گیرد چه در قصری چه در غاری
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.