پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۸۹

حاکمِ ظالم، به سِنانِ قلم

دزدیِ بی‌تیروکمان می‌کند

گَلّهٔ ما را، گِلِه از گرگ نیست

این‌همه بی‌داد، شَبان می‌کند

آن‌که زیان می‌رسد از وی به خَلق

فهم ندارد که زیان می‌کند

چون نکند رِخنه به دیوارِ باغ

دزد، که ناطور همان می‌کند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۹۱نفس ظالم، مثال زنبورست
  2. شمارهٔ ۹۲آسیا سنگ ده هزار منی
  3. شمارهٔ ۹۳بدین الحان داودی عجب نیست
  4. شمارهٔ ۹۴چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش
  5. شمارهٔ ۹۵رسم و آیین پادشاهانست
  6. شمارهٔ ۹۶نشان آخر عهد و زوال ملک ویست
  7. شمارهٔ ۹۷آنکه در حضرت بیچون تو قربی دارد
  8. شمارهٔ ۹۸دامن‌آلوده، اگر خود همه حکمت گوید
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.