حکمت شمارهٔ ۱

ادامه‌ی باب هشتم در آداب صحبت

1. حکمت شمارهٔ ۳دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند: یکی آن که اندوخت و نخورد و دیگر آن که آموخت و نکرد.
2. حکمت شمارهٔ ۴علم از بهر دین پروردن است نه از بهر دنیا خوردن.
3. حکمت شمارهٔ ۵عالم ناپرهیزگار کور مشعله‌دار است.
4. حکمت شمارهٔ ۶مُلک از خردمندان جمال گیرد و دین از پرهیزگاران کمال یابد. پادشاهان به صحبت خردمندان از آن محتاج‌ترند که خردمندان به قربت پادشاهان.
5. حکمت شمارهٔ ۷سه چیز پایدار نماند: مال بی تجارت و علم بی بحث و ملک بی سیاست.
6. حکمت شمارهٔ ۸رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان، عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان.
7. حکمت شمارهٔ ۹به دوستی پادشاهان اعتماد نتوان کرد و بر آواز خوش کودکان، که آن به خیالی مبدل شود و این به خوابی متغیر گردد.
8. حکمت شمارهٔ ۱۰هر آن سری که در سر داری با دوست در میان منه چه دانی که وقتی دشمن گردد و هر گزندی که توانی، به دشمن مرسان که باشد که وقتی دوست شود.