پرش به محتوای اصلی
ابوالفرج رونی ابوالفرج رونی

رباعیات

شمارهٔ ۶

چون چرخ برافکند ردای زربفت

بنشست به صد حیله و برخاست به تفت

گفتم که مرو چو این بگفتم که برفت

رفتم که دمید صبح و آمد آگفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸روی تو ز مشک زلف قارون گشته ست
  2. شمارهٔ ۹از عقل نگر تا نبرد نام دلت
  3. شمارهٔ ۱۰ای دل چو به تو چشم تو بهتر نگرد
  4. شمارهٔ ۱۱چون است که عشق اول از تن خیزد
  5. شمارهٔ ۱۲ای معطی دولت ای سرافراز عمید
  6. شمارهٔ ۱۳یارب تو کنی عید که گرداند عید
  7. شمارهٔ ۱۴با هجر من ضعیف را تاب نماند
  8. شمارهٔ ۱۵مسکین تن بی خواب مرا تاب نماند
همه‌ی رباعیات ←

ابوالفرج رونی درباره‌ی ابوالفرج رونی

ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.