پرش به محتوای اصلی
ابوالفرج رونی ابوالفرج رونی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱

چون است که عشق اول از تن خیزد

زو بر دل و تن هزار شیون خیزد

آری بخورد زنگ همی آهن را

هر چند که زنگ هم ز آهن خیزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳یارب تو کنی عید که گرداند عید
  2. شمارهٔ ۱۴با هجر من ضعیف را تاب نماند
  3. شمارهٔ ۱۵مسکین تن بی خواب مرا تاب نماند
  4. شمارهٔ ۱۶ای جوی فراق در تو پایاب نماند
  5. شمارهٔ ۱۷بر یاد جمال ملک چشمم به غنود
  6. شمارهٔ ۱۸چون دیده من به سوی جانان نگرد
  7. شمارهٔ ۱۹گفتم که ز خردی دل من نیست پدید
  8. شمارهٔ ۲۰چون باز به صید یاوه باز تو شود
همه‌ی رباعیات ←

ابوالفرج رونی درباره‌ی ابوالفرج رونی

ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.