پرش به محتوای اصلی
ابوالفرج رونی ابوالفرج رونی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴

با هجر من ضعیف را تاب نماند

آرام نماند با من و خواب نماند

در مرحله ها مسجد و محراب نماند

کز من بگذر ز اشک غرقاب نماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶ای جوی فراق در تو پایاب نماند
  2. شمارهٔ ۱۷بر یاد جمال ملک چشمم به غنود
  3. شمارهٔ ۱۸چون دیده من به سوی جانان نگرد
  4. شمارهٔ ۱۹گفتم که ز خردی دل من نیست پدید
  5. شمارهٔ ۲۰چون باز به صید یاوه باز تو شود
  6. شمارهٔ ۲۱تا جزع هوات را دلم حرز افتاد
  7. شمارهٔ ۲۲پیوسته مرا دل به هوای تو کشد
  8. شمارهٔ ۲۳از هر که دهد پند شنودن باید
همه‌ی رباعیات ←

ابوالفرج رونی درباره‌ی ابوالفرج رونی

ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.