پرش به محتوای اصلی
ابوالفرج رونی ابوالفرج رونی

رباعیات

شمارهٔ ۳

گه نیک به گفتار برافروخت مرا

گه سخت به کردار جگر سوخت مرا

چون بستن گفتار بیاموخت مرا

بر تخته عشق کرد و بفروخت مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵ای رأی سفر کرده فغان از رایت
  2. شمارهٔ ۶چون چرخ برافکند ردای زربفت
  3. شمارهٔ ۷با روی تو آبله بسی کوشیدست
  4. شمارهٔ ۸روی تو ز مشک زلف قارون گشته ست
  5. شمارهٔ ۹از عقل نگر تا نبرد نام دلت
  6. شمارهٔ ۱۰ای دل چو به تو چشم تو بهتر نگرد
  7. شمارهٔ ۱۱چون است که عشق اول از تن خیزد
  8. شمارهٔ ۱۲ای معطی دولت ای سرافراز عمید
همه‌ی رباعیات ←

ابوالفرج رونی درباره‌ی ابوالفرج رونی

ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.