پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۹۲

یاد کن زیرت اندرون تن شوی

تو برو خوار خوابنیده، ستان

جعد مویانت جعد کنده همی

ببریده برون تو پستان

پیر فرتوت گشته بودم سخت

دولت او مرا بکرد جوان

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۹۴ای مج، کنون تو شعر من از بر کن و بخوان
  2. شمارهٔ ۹۵خلخیان خواهی و جماش چشم
  3. شمارهٔ ۹۶چه چیزست آن رونده تیرک خرد؟
  4. شمارهٔ ۹۷خواهی تا مرگ نیابد تو را
  5. شمارهٔ ۹۸ضیغمی نسل پذیرفته ز دیو
  6. شمارهٔ ۹۹جمله صید این جهانیم، ای پسر
  7. شمارهٔ ۱۰۰لنگ دونده‌ست، گوش نی و سخنیاب
  8. شمارهٔ ۱۰۱ترنج بیدار اندر شده به خواب گران
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.